Η γέννηση του Χριστού και η αναγέννηση του ανθρώπου.



Σήμερον γεννάται εκ Παρθένουο δρακί την πάσα έχων κτίσιν.
Ράκη, καθάπερ βροτός, σπαργανούται
ο τη ουσία αναφής
Υμνωδία Χριστουγέννων

του Νικήτα Καυκιού

Ο Θεός, ο προαιώνιος, ο πατέρας των πάντων, ο άϋλος, άκτιστος και ασώματος, γεννάται σε σπήλαιο. Ο νοητός ήλιος της δικαιοσύνης, το φως των εσκοτισμένων, χωρείται στην φάτνη. Ο υπεράγνωστος, απρόσιτος στην ουσία, ασύλληπτος από το νου και αχώρητος μέσα στο σύμπαν, σπαργανώνεται με ράκη σαν θνητός. Αυτός που έβρεξε το μάννα στην έρημο, τρέφεται με μητρικό γάλα (1). Ο άναρχος, άρχεται. Ο άσαρκος Λόγος, σαρκώνεται. Ταπεινώνει αταπεινώτως, το αταπείνωτο ύψος του και συγκαταβαίνει με τρόπο άφραστο και ακατάληπτο. Ενώ είναι τέλειος Θεός, γίνεται τέλειος άνθρωπος και πραγματώνει το μέγιστο μυστηριακό και σωτήριο έργο όλων των αιώνων. Διότι τίποτε δεν είναι μεγαλύτερο από το να γίνει ο Θεός άνθρωπος (2) Η ασύλληπτη και απερινόητη αγάπη του θεού για το πλάσμα του τον οδηγεί στο θαύμα των θαυμάτων, στο μυστήριο των μυστηρίων. Την απαθή σμίκρυνση του απείρου μεγαλείου της δόξης Του. Την άφατο κένωση της αφαντάστου παντοδυναμίας Του.
Ο νους διαρρηγνύεται, στην προσπάθεια του να συλλάβει το απερίνοητο. Η ύπαρξη εισάγεται στην θεία τρέλα της πίστεως. Οι ουρανοί συναντούν την γη. Το άπειρο εισχωρεί στο πεπερασμένο. Η ταπεινή φάτνη μεγαλύνει την Χριστιανική ομολογία. Αποκαλύπτει την μωρία, την πτωχεία του πνεύματος και το μεγαλείο της Εκκλησίας. Ο νηπιάσας θεός, διαλύει τις αιχμές του ορθολογισμού και ανοίγει τον δρόμο της σοφής αγνωσίας και της άσοφης γνώσης. Ο Θεός μεταλαμβάνει την ανθρώπινη σάρκα. Ενώνεται με το σώμα. Το προσλαμβάνει και το Θεοποιεί. Το ανασταίνει και το αθανατοποιεί. Κατεβαίνει από τον ουρανό και ανοίγει την δυνατότητα κοινωνίας ουρανού και γης ενώσεως Θεού και ανθρώπου.
Αυτή η απέραντη αγάπη, της εθελούσιας συγκαταβάσεως, της απείρου αυτοπτωχεύσεως, γίνεται πνευματική μάχαιρα που διαχωρίζει τη σωτηρία από την απώλεια. Η υπαρξιακή μας τοποθέτηση απέναντι στα Χριστούγεννα είναι ζήτημα αιώνιας ζωής ή αιωνίου θανάτου. Ή αποδεχόμαστε τη σωτηριολογική δύναμη της θείας ενσάρκωσης ή παραδιδόμαστε στην έρημο του μηδενός και προγευόμαστε την κόλαση. Η πηγή της ζωής είναι ο Χριστός. Η προοπτική του ανθρώπου είναι να γίνει κατοικητήριο του Αγίου Πνεύματος. Καλούμε τον Χριστό να αγιάσει την ψυχή και το σώμα, το νου και την καρδιά, τους νεφρούς και τα σπλάχνα.
- Όπως καταδέχτηκες Κύριε να ανακλιθείς στη φάτνη των αλόγων, έτσι δέξου να εισέλθεις στην φάτνη της αλόγου μου ψυχής και στο εσπιλωμένο μου σώμα (3). ’γνιζε, κάθαρε, ρύθμιζε, κάλλυνε, συνέτιζε και φώτιζε μας για τον αγιασμό, την ίαση, τον φωτισμό, την νέκρωση των παθών, την ειρήνη των ψυχικών μας δυνάμεων, την πλησμονή σοφίας, χαράς και ευφροσύνης (4).
Ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός, δωρίζεται καθημερινά στα παιδιά Του, με τη Θεία Μετάληψη. Προσφέρεται, πάντοτε ολόκληρος χωρίς να δαπανάται ποτέ. Η φωτιά της Θεότητος, ο Αναστημένος Χριστός, μας προσκαλεί σε αδιάλειπτη συνουσία. Έρχεται ολόκληρος μέσα μας. Ζει μέσα μας. Ποτίζει την καρδιά μας με την Παρουσία Του. Διεισδύει στα μύχια των κυττάρων μας και μας χαρίζει τη δυνατότητα να γίνουμε κατά χάριν Θεάνθρωποι. Ζούμε μέσα στο Χριστό. Ζούμε από τον Χριστό. Ζούμε για τον Χριστό. Τα πάντα αναφέρονται, σε Εκείνον. Μιλάμε, εργαζόμαστε, τρώμε, κοιμόμαστε, αγαπάμε μέσα στο ’γιο Πνεύμα Του. Αυτόν επιθυμούμε, Αυτόν αναπνέουμε, Αυτόν γευόμαστε. Μέσα σε όλα και πάντοτε.
Το γεγονός της Θείας ενανθρωπήσεως είναι συνταρακτικό. Η πρόκληση είναι ακαταμάχητη. Πώς μπορούμε να αφήσουμε αναξιοποίητη την δυνατότητα της προσωπικής μας τελειώσεως; Πώς να παραμείνουμε αμπαρωμένοι, μεσ' το μίζερο καβούκι της ατομικής μας αθλιότητας;
Ο νους παρέλυσε από τον πληθωρισμό των πολιτικών σλόγκαν, την παγωνιά των κουρδισμένων ιδεολογιών και τον όγκο των διαφημιστικών εκβιασμών. Οι καρδιές βάρυναν από την αφόρητη ελαφρότητα των εφήμερων συγκινήσεων. Κατέληξε ο άνθρωπος κουφός, να σπρώχνει ανεπίγνωστα το πτώμα της απροσμέτρητης λήθης του.
Με τη γέννηση του Χριστού ο παράδεισος ανοίχθηκε, η πλάνη απελάθηκε η αλήθεια επανήλθε. Η πολιτεία των άνω φυτεύθηκε στην γη. Οι άγγελοι κοινωνούν με τους ανθρώπους. Οι άνθρωποι διαλέγονται άφοβα με τους Αγγέλους. Τα πάντα αναμίχθηκαν. Ήλθε στη γη ενώ είναι ολόκληρος στον ουρανό, ενώ είναι ολόκληρος στον ουρανό είναι όλος πάνω στην γη (5). Οι ουρανοί λύγισαν. Ο παλαιός των ημερών έγινε παιδίον. Τα σύμπαντα αγάλλονται, από την «απροσδόκητη» είσοδο, του Ανάρχου Θεού στον ιστορικό γίγνεσθαι. Γεννάται ασπόρως από την παρθένο, αυτός που γεννήθηκε αρρεύστως από τον Πατέρα πριν από τους αιώνες. Μυστήριο ξένο. Ουρανός το σπήλαιο. Θρόνος χερουβικός η Παρθένος. Η φάτνη χωρίον του αχωρήτου. Σήμερον βλαστάνει το άνθος της αφθασίας, ο καρπός της ζωής. Σήμερον ο Χριστός εν Βηθλεέμ γεννάται εκ Παρθένου. Σήμερον ο ’ναρχος άρχεται και ο Λόγος σαρκούται. Δόξα εν υψίστοις Θεώ και επί γης ειρήνη εν ανθρώποις ευδοκία.(6)


ΑΓΙΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ




Με μεγάλη λαμπρότητα τιμούν οι κάτοικοι της Αργολίδας τον ιερομάρτυρα
Άγιο Ελευθέριο .Πιο συγκεκριμένα στο δημοτικό διαμέρισμα Πυργέλας  του
δήμου Άργους  Μυκηνών ,εορτάζει ο κοιμητιριακός ναός που είναι
αφιερωμένος στον Άγιο Ελευθέριο . Τον πανηγυρικό εσπερινό τέλεσε ο
θεοφιλέστατος επίσκοπος Επιδαύρου κ. Καλλίνικος πλαισιωμένος από
ιερείς από Την επαρχία  Άργους και  Ναυπλίας. Στο τέλος του
αρχιερατικού εσπερινού ο θεοφιλέστατος μίλησε για την ζωή και το έργο
του Αγίου Ελευθερίου. Εόρταζε την μνήμη του Αγίου και ο ιερός ναός στο
Ναύπλιο που είναι αφιερωμένος στον Άγιο , στην περιοχή Αγίας Μονής
.Πρόκειται για ένα πανέμορφο εξωκλήσι με θέα τον απέραντο ελαιώνα του
Ναυπλίου αλλά και το θρυλικό  κάστρο του  Παλαμηδίου. Ο ναός αυτός
ανήκει στην οικογένεια του Κων/νου Κουλιόπουλου από την Αρκαδία και το
χωριό Σάγκα. Σύμφωνα λοιπόν με αυτή την παράδοση η οικογένεια του κ.
Κουλιόπουλου αγόρασε το τεράστιο κτήμα στην περιοχή περίπου 140
στρεμμάτων μαζί και το εκκλησάκι ,που σύμφωνα με μαρτυρίες παλιών
κατοίκων της περιοχής εόρταζε της Αγίας Μαρίνας ,λένε πως η Αγία
εμφανίζονταν γύρω από την εκκλησία πολύ συχνά, μάλιστα στο ναό υπήρχε
και μία εικόνα της Αγίας από την εποχή εκείνη, περίπου το
1897,κατόπιν η εκκλησία ανακαινίστηκε και αφιερώθηκε στον Άγιο
Ελευθέριο ,άγνωστο γιατί. Πάντως το εκκλησάκι αυτό προϋπήρχε  και πριν
το 1897,μάλιστα προφορικές μαρτυρίες το θέλουν να άνηκε πολύ παλιά
στο βυζαντινό μοναστήρι της Αγίας Μονής  που είναι λίγο πιο κάτω.Τον
πανηγυρικό εσπερινό τέλεσε ο ιερέας πατέρας Ελευθέριος.

Η ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΣΠΥΡΙΔΩΝΑ ΣΤΟ ΝΑΥΠΛΙΟ


Όλως ιδιαίτερος εορτάστηκε η μνήμη του Επισκόπου Τριμυθούντος Αγίου Σπυρίδωνος στον ιστορικό ιερό ναό του Αγίου  στην παλιά πόλη του Ναυπλίου . Τον πανηγυρικό εσπερινό τέλεσε ο θεοφιλέστατος επίσκοπος Επιδαύρου κ. Καλλίνικος ,παρόντος και του μητροπολίτη Αργολίδος κ.κ. Ιακώβου. Στο τέλος του αρχιερατικού εσπερινού ο θεοφιλέστατος κήρυξε τον θείο λόγο. Ο ιερός ναός του Αγίου Σπυρίδωνος είναι χτισμένος κατά την περίοδο της πρώτης ενετοκρατίας, στο Ναύπλιο αλλά μετά από τον βομβαρδισμό της πόλης από τους Ενετούς  το 1686 και  κατά την πρώτη τουρκοκρατία της πόλης, ο ναός έπαθε μεγάλες ζημιές μαζί με άλλους σαράντα ναούς ,έτσι το 1702 ο ναός κτίσθηκε πάλι από την αρχή ,με έξοδα της αδελφότητας των ορθοδόξων Ελλήνων του Ναυπλίου ,το μαρτυρά αυτό και επιγραφή που βρίσκεται έξω από τον ναό και γράφει ‘’ανιδρύθη εκ θεμελίων’’. Στον ιστορικό αυτό ναό στις 14 Σεπτεμβρίου  του 1831,πέφτει νεκρός από τα βόλια των Μαυρομιχαλέων ,ο πρώτος κυβερνήτης της ελεύθερης Ελλάδος, Ιωάννης Καποδίστριας ,την ώρα που πήγαινε να εκκλησιαστεί ,ήταν ημέρα Κυριακή.
Ο Άγιος Σπυρίδων γεννήθηκε περί το 270 μ.Χ. στο χωριό Άσσια της Κύπρου. Στα νεανικά του χρόνια ζούσε ως ένας απλός αλλά πολύ ενάρετος βοσκός. Παντρεύτηκε και απόκτησε μια κόρη, την Ειρήνη. Μετά τη χηρεία του ασπάσθηκε το μοναχικό βίο, μελέτησε πολύ, απόκτησε μεγάλη σοφία και χάρη στις θρησκευτικές του αρετές, πολύ σύντομα έγινε Επίσκοπος της Τριμυθούντας. Έλαβε μέρος στην Α' Οικουμενική Σύνοδο το 325, όπου και θαυματούργησε. Κοιμήθηκε το 348 μ.Χ.
Το λείψανό του, που διατηρήθηκε ακέραιο μετά την ταφή και ανέδιδε ευώδεις αναθυμιάσεις, αρχικά διατηρήθηκε σε εκκλησία της πατρίδας του. Μετά την κατάληψη της Κύπρου από τους Άραβες, μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη, το 691. Τρία χρόνια μετά την άλωση της Πόλης, ο ιερέας Γεώργιος Καλοχαιρέτης μετέφερε το λείψανο, μαζί μ' εκείνο της Αγίας Θεοδώρας της Αυγούστας, σ' ένα χωριό κοντά στην Άρτα και στη συνέχεια για μεγαλύτερη ασφάλεια μεταφέρθηκαν στην Κέρκυρα.
Αν υπάρχει κάτι με το οποίο η Κέρκυρα είναι έκτοτε αναπόσπαστα δεμένη μέσα στη νεότερη ιστορική της πορεία, σίγουρα είναι ο προστάτης και πολιούχος της Άγιος Σπυρίδων. Η λατρεία των Κερκυραίων στον θαυματουργό τους Άγιο δεν είναι απλά ένα οποιοδήποτε θρησκευτικό συναίσθημα, είναι η αγάπη, η ελπίδα και η παρηγοριά τους.






Χριστούγεννα στους Αγίους Τόπους

ΝΑΥΠΛΙΟ ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΗΚΕ ΤΟ 4ο ΣΚΑΚΙΣΤΙΚΟ ΤΟΥΡΝΟΥΑ ΡΑΠΙΝΤ

ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΝΑΥΠΛΙΟΥ



Με κάθε μεγαλοπρέπεια εορτάζει το λιμενικό της πόλης Ναυπλίου  τον προστάτη του Άγιο  Νικόλαο στην ομώνυμη εκκλησία στο λιμάνι της πόλης . Πρόκειται για έναν μεγαλοπρεπή ναό που οικοδομήθηκε το 1713 από τον προβλέπτη  του ενετικού στόλου , τον Αυγουστίνο Σαγρέδο ,όπως μαρτυρά και η επιγραφή στην είσοδο του ναού .Βάση διαφόρων στοιχείων από την απογραφή που έκαναν οι Ενετοί το 1696,υπήρχαν τρεις εκκλησίες αφιερωμένες στον Άγιο Νικόλαο ,πιθανόν όταν καταστράφηκαν από τον πόλεμο των Ενετών με τους Τούρκους για την διεκδίκηση της πόλης του Ναυπλίου η εκκλησία του Αγίου Νικολάου ξαναφτιάχτηκε και πάλι  από τον Σαγρέδο εκεί που είναι μέχρι και σήμερα. Ο ναός είναι τρισυπόστατος ,αφιερωμένος στον Άγιο Νικόλαο στους Αγίους Αποστόλους και στους τρείς Ιεράρχες . Το τέμπλο του και ο άμβωνας του έχουν κατασκευαστή στην Βενετία ,ενώ ο πολυέλαιος του στην Ρωσία .Στον πανηγυρικό εσπερινό χοροστάτησε ο Μητροπολίτης Αργολίδας κκ. Ιάκωβος πλαισιωμένος από τους ιερείς της πόλεως. Μετά το θείο κήρυγμα από τον  Δεσπότη ακολούθησε η λιτάνευση της θαυματουργής εικόνας του Αγίου ,καθώς και το τεμάχιο του ιερού λειψάνου του ,που φυλάσσεται στον ιερό  ναό. Παρών  οι στρατιωτικές και τοπικές αρχές της πόλεως ,πλήθος κόσμου καθώς και ο βουλευτής Αργολίδας με την ΝΔ  Γ. Αδριανός. Να σημειωθεί πως σε δύο χρόνια ο ναός κλείνει 300 χρόνια συνεχούς λειτουργίας.







Η ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΒΑΡΒΑΡΑΣ ΣΤΟ ΝΑΥΠΛΙΟ






Η ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΒΑΡΒΑΡΑΣ ΣΤΟ ΝΑΥΠΛΙΟ
Όλως ιδιαίτερος εορτάστηκε η μνήμη της μεγαλομάρτυρας  Αγίας Βαρβάρας στον ιστορικό ιερό ναό του Αγίου Σπυρίδωνος  στην παλιά πόλη του Ναυπλίου . Στο ναό φυλάσσεται  η θαυματουργή εικόνα της Αγίας έργο του Αντ. Μπαρού από τις συνδρομές ευλαβών γυναικών της ενορίας  και  κατά την ιστορία  το 1928 έπεσε η  θανατηφόρα ασθένεια της πανώλης(πανούκλα), με αποτέλεσμα να πεθάνει ο κόσμος ,έτσι οι κάτοικοι αποφάσισαν  να παρακαλέσουν την Αγία Βαρβάρα λιτανεύοντας την εικόνα της σε όλη την πόλη κάνοντας δεήσεις υπέρ υγείας των κατοίκων .Πράγματι μετά από μερικές ημέρες η επιδημία πέρασε και οι κάτοικοι της πόλης σώθηκαν ,σε ανάμνηση αυτού του μεγάλου θαύματος από τότε μέχρι και σήμερα οι κάτοικοι εορτάζουν πανηγυρικά την εορτή της Αγίας Βαρβάρας ,που φιλοξενείτε στον ιερό ναό του Αγίου Σπυρίδωνα. Τον πανηγυρικό εσπερινό τέλεσε ο θεοφιλέστατος επίσκοπος Επιδαύρου κ. Καλλίνικος ,παρόντος και του μητροπολίτη Αργολίδος κ.κ. Ιακώβου. Στο τέλος του αρχιερατικού εσπερινού ακολούθησε η λιτάνευση της ιερής εικόνας σε όλη την παλιά πόλη προς ευλογία των κατοίκων της. Να σημειωθεί πως κα΄θόλη την διάρκεια του εσπερινού είχε τεθεί προς προσκύνηση τεμάχιο λειψάνου της Αγίας Βαρβάρας. Ο ιερός ναός του Αγίου Σπυρίδωνος χτισμένος κατά την περίοδο της πρώτης ενετοκρατίας στο Ναύπλιο ,αλλά μετά από τον βομβαρδισμό της πόλης από τους Ενετούς  το 1686 κατά την πρώτη τουρκοκρατία της πόλης ο ναός έπαθε μεγάλες ζημιές μαζί με άλλους σαράντα ναούς ,έτσι το 1702 ο ναός κτίσθηκε πάλι από την αρχή ,με έξοδα της αδελφότητας των ορθοδόξων Ελλήνων του Ναυπλίου ,το μαρτυρά αυτό και επιγραφή που βρίσκεται έξω από τον ναό και γράφει ‘’ανιδρύθη εκ θεμελίων’’.

ΙΕΡΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ
ΙΕΡΟΥ  ΝΑΟΥ  ΑΓΙΟΥ  ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ
ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ  ΚΑΤΟΙΚΙΩΝ  ΝΑΥΠΛΙΟΥ

ΤΗΝ ΠΡΟΣΕΧΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗΝ 9η  ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ
ΕΟΡΤΗΝ ΤΟΥ
ΑΓΙΟΥ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ

Πανηγυρίζει ὁ Ἱερός Ναός ΑΓΙΟΥ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ Ἐργατικῶν Κατοικιῶν Ναυπλίου.
Τό ἑσπέρας τῆς παραμονῆς ἡμέραν Τρίτην καί ὣραν 6:30 μ.μ., θά ψαλεῖ Μέγας Ἑσπερινός μετ΄ἀρτοκλασίας και Θείου Κηρύγματος απο τον  Παν/του Αρχ/του Χρυσοστόμου Παπουλέση, Ιεροκήρυκος της Ιεράς Μητροπόλεως Αργολίδος.
Μετά το πέρας τοῦ ἑσπερινοῦ θά γίνει λιτάνευσις τῆς Ἱερᾶς Εἰκόνος.

Την πρωϊαν τῆς ἑορτῆς καί ὣρας 7:00 π.μ., θά τελεσθεί ο Όρθρος και Ἀρχιερατική Θεία Λειτουργία μετ΄ἀρτοκλασίας και θείου Κηρύγματος χοροστατοῦντος του  Θεοφιλεστάτου Επισκόπου Επιδαύρου κ. κ. Καλλινίκου.

Τό  ἀπόγευμα τῆς Τετάρτης 9ης Νοεβρίου και
Περί ὣραν 6ην ἀπογευματινήν, θά ψαλεῖ ὁ Παρακλητικός Κανών εἰς τόν Ἃγιον Νεκτάριον.

Παρακαλοῦνται οἱ εὐσεβεῖς χριστιανοί ὃπως προσέλθωσι, ἳνα προσκυνήσουσι τεμάχιο του Ἱεροῦ Λειψάνου τοῦ Αγίου ὃπου φυλάσσεται εἰς τόν ὡς ἂνω Ἱερό Ναό.



ΕΚ ΤΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

ΣΚΑΚΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΝΑΥΠΛΙΟΥ ¨Ο ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ"




ΣΚΑΚΙ - ΞΙΦΑΣΚΙΑ - ΠΙΝΓΚ ΠΟΝΓΚ 


ΔΙΟΙΚΗΣΗ  ΑΘΛΗΤΙΚΩΝ ΣΧΟΛΩΝ

ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑ:
Φωτεινή Προύντζου
Τηλ.: 697 73 02 772
ΑΝΑΠΛ. ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑ:
Μαρία Γαλάνη
ΥΠΟΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑ:
Μαρία Μαγδαληνή Κατσίλα

Η Σκακιστική Σχολή
οργανώνει μαθήματα σκάκι 
ΑΡΧΑΡΙΩΝ, ΜΕΣΩΝ, ΠΡΟΧΩΡΗΜΕΝΩΝ.

Οι σπουδαστές της Σχολής μπορούν να συμμετέχουν σε Εσωτερικά Πρωταθλήματα, Σκακιστικές συναντήσεις (τουρνουά), Διασυλλογικά και Πανελλήνια Πρωταθλήματα καθώς και στα Σχολικά και Νεανικά της Περιφέρειας Πελοποννήσου (εφόσον αποκτήσουν αθλητικό δελτίο από την Ελληνική Σκακιστική Ομοσπονδία), όπου βραβεύονται με κύπελλα, μετάλλια και αναμνηστικά διπλώματα σύμφωνα με την διάκρισή τους.             

Τμήμα Ναυπλίου
(Παλ. Εργατικές Κατοικίες Ναυπλίου)
Τα μαθήματα της Σχολής ορίστηκαν κάθε Σάββατο:
Πρωί  10:30 – 12:30  (Αρχαρίων, Μέσων)
Απόγευμα 16:00 – 18:00 (Αρχαρίων, Μέσων)
Απόγευμα 18:30 – 20:00  (Προχωρημένων)
Διδάσκουν:
Ευάγγελος Σακελλαρίου
Μαρία Μαγδαληνή Κατσίλα
Αργύριος Δεωνάς      

Τμήμα Άργους
(Στα εκπαιδευτήρια Μαλτέζου)
Τα μαθήματα της Σχολής ορίστηκαν
κάθε Σάββατο:
Πρωί   (Αρχαρίων, Μέσων)
Διδάσκουν:
Βασίλειος Βλογιάρης
Θεοφάνης Τσαρσιταλίδης

Αρχαρίων – Μέσων
Ετήσιο παράβολο εγγραφής 5 €
Μηνιαία συνδρομή σπουδαστών 15 €
(Προαιρετικά: επιπλέον τέσσερεις
ώρες το μήνα εξάσκηση 10 €)

Προχωρημένων
Ετήσιο παράβολο εγγραφής 5 €
Μηνιαία συνδρομή σπουδαστών 20 €
Επιπλέον αγωνιστική  εξάσκηση 5 €

Τμήμα εκμάθησης ξιφασκίας
(Παλ. Εργατικές Κατοικίες Ναυπλίου) 
Η ξιφασκία βελτιώνει τις περισσότερες παραμέτρους της φυσικής κατάστασης, όπως : την ταχύτητα, τη δύναμη, την εκρηκτικότητα και τη συνεργασία χεριών και ποδιών.
Ο συνδυασμός τεχνικής και τακτικής, ασκεί το πνεύμα αυξάνοντας την προσοχή και την ικανότητα συγκέντρωσης, εξασκεί τη γρήγορη σκέψη και την απόφαση αντίδρασης για το καλύτερο αποτέλεσμα.
Η εκμάθησή της γίνεται σε κλειστή αίθουσα με ειδικό εξοπλισμό και την καθοδήγηση προπονητή.
ΔΕΥΤΕΡΑ 19.30 - ΠΕΜΠΤΗ 19.30
Ετήσιο παράβολο εγγραφής 5 €
Μηνιαία συνδρομή  35 € (ΠΑΙΔΙΑ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΣΚΑΚΙ 30€)

Τμήμα εκμάθησης  επιτραπέζια αντισφαίριση (Παλ. Εργ. Κατ.)
Το Πινγκ-Πονγκ είναι ένα από τα δημοφιλέστερα αθλήματα στον κόσμο. Παίζεται σε εσωτερικό χώρο αν και έχει αρκετές ομοιότητες με το τένις (κυρίως ως προς τους κανονισμούς). Το βάρος της μπάλας, η μικρή περιοχή του τραπεζιού, ο περιορισμένος χρόνος αντίδρασης κάνουν το παιχνίδι αρκετά σύνθετο και απαιτείται, όσο και αν φαίνεται περίεργο, ιδιαίτερα καλή φυσική κατάσταση.

ΔΕΥΤΕΡΑ 17.00 - 18.00 ΠΕΜΠΤΗ 17.00 - 18.00 (ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ)
ΔΕΥΤΕΡΑ 18.00 - 19.00 ΠΕΜΠΤΗ 18.00 - 19.00 (ΓΙΑ ΕΝΗΛΙΚΕΣ)

Ετήσιο παράβολο εγγραφής 5 €
Μηνιαία συνδρομή  25 € (ΠΑΙΔΙΑ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΣΚΑΚΙ 20€)

Στο τέλος του αθλητικού έτους απονέμονται διπλώματα συμμετοχής σε όλους τους σπουδαστές των τμημάτων.



Τηλ. Πληροφοριών:


2752029735 – 6974202245


ΙΕΡΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ


ΥΨΩΣΕΩΣ
ΤΙΜΙΟΥ  ΣΤΑΥΡΟΥ
Τήν 14ην Σεπτεμβρίου,  ἑορτή τῆς ὑψώσεως τοῦ τιμίου καί  Ζωοποιοῦ Σταυροῦ  ἑορτάζει ὁ Ἱερός Ναός Ἁγίου Νεκταρίου ἐργατικῶν κατοικιῶν Ναυπλίου.
Τό  Ἑσπέρας  τῆς  παραμονῆς τῆς  ἑορτῆς,
13ην  Σεπτεμβρίου  και  ὣρα  7:30 μ.μ., θά  ψαλεῖ  Μέγας  Ἑσπερινός μετ’ἀρτοκλασίας καί Θείου κηρύγματος.
Τήν  πρωϊαν  τῆς  ἑορτῆς καί  ὥρα  7:00 π.μ., θά  τελεσθεῖ  ὁ  Ὄρθρος  μετ’ἀρτοκλασίας καί ἐν συνεχεία ἡ Θεία Λειτουργία.
Τήν ἡμέραν τῆς ἑορτῆς τό ἀπόγευμα καί ὥρα 6.30μ.μ. θά ψαλεῖ ὁ παρακλητικός κανόνας εἰς τόν  Τίμιον Σταυρόν.
Παρακαλοῦνται οἱ εὐσεβεῖς χριστιανοί
ὅπως προσέλθωσι εἰς τήν ἑορτήν ταύτην.


ΕΚ ΤΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ 


Ἡ Γέννησις τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου
«Ἀποκάλυψαν πρὸς Κύριον τὴν ὁδόν σου καὶ ἔλπισον ἐπ’ αὐτόν, καὶ τῆς ποιήσει».
Φανέρωσε στὸν Κύριο μὲ ἐμπιστοσύνη τὸν δρόμο καὶ τὶς ἐπιδιώξεις καὶ τὶς ἀνάγκες τῆς ζωῆς σου καὶ ἔλπισε σ’ Αὐτὸν καὶ θὰ κάνει ἐκεῖνα ποὺ ζητᾶς καὶ χρειάζεσαι.
Μ’ αὐτὴ τὴν ἐμπιστοσύνη καὶ ἐλπίδα, ὁ Ἰωακεὶμ καὶ ἡ Ἄννα ἱκέτευαν προσευχόμενοι τὸν Θεὸ νὰ τοὺς χαρίσει παιδί, νὰ τὸ ἔχουν γλυκειὰ παρηγοριὰ στὰ γεράματά τους. Καὶ τὴν ἐλπίδα τους, ὁ Θεὸς, τὴν ἔκανε πραγματικότητα. Τοὺς χάρισε τὴν Παρθένο Μαριάμ, ποὺ ἦταν ὁρισμένη νὰ γεννήσει τὸν Σωτῆρα τοῦ κόσμου καὶ νὰ λάμψει σὰν ἡ πιὸ εὐλογημένη μεταξὺ τῶν γυναικών. Ἦταν ἐκείνη, ἀπὸ τὴν ὁποία ἔμελλε νὰ προέλθει Αὐτὸς ποὺ θὰ συνέτριβε τὴν κεφαλὴ τοῦ νοητοῦ ὄφεως.
Στὴν Παλαιὰ Διαθήκη δόθηκαν οἱ προτυπώσεις τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου. Μία εἶναι καὶ ἡ βάτος στὸ Σινᾶ, τὴν ὁποία ἐνῷ εἶχαν περιζώσει φλόγες φωτιᾶς, αὐτὴ δὲν καιγόταν. Ἦταν ἀπεικόνιση τῆς Παρθένου, ποὺ θὰ γεννοῦσε τὸν Σωτῆρα Χριστὸ καὶ συγχρόνως θὰ διατηροῦσε τὴν παρθενία της.
Ἔτσι, ἡ Ἄννα καὶ ὁ Ἰωακείμ, ποὺ ἦταν ἀπὸ τὸ γένος τοῦ Δαβίδ, μὲ τὴν κραταιὰ ἐλπίδα ποὺ εἶχαν στὸν Θεὸ ἀπέκτησαν ἀπ’ Αὐτὸν τὸ ἐπιθυμητὸ δῶρο, ποὺ θὰ συντροφεύει τὸν κόσμο μέχρι συντέλειας αἰώνων.

Ἀπολυτίκιο. Ἦχος δ’.
Ἡ γέννησίς σου Θεοτόκε, χαρὰν ἐμήνυσε πάσῃ τῇ οἰκουμένῃ· ἐκ σοῦ γὰρ ἀνέτειλεν ὁ Ἥλιος τῆς δικαιοσύνης, Χριστὸς ὁ Θεὸς ἡμῶν· καὶ λύσας τὴν κατάραν, ἔδωκε τὴν εὐλογίαν· καὶ καταργήσας τὸν θάνατον, ἐδωρήσατο ἡμῖν, ζωὴν τὴν αἰώνιον.
Κοντάκιον. Ἦχος δ’.
Ἰωακεὶμ καὶ Ἄννα ὀνειδισμοῦ ἀτεκνίας, καὶ Ἀδὰμ καὶ Εὔα ἐκ τῆς φθορᾶς τοῦ θανάτου, ἠλευθερώθησαν Ἄχραντε, ἐν τῇ ἁγίᾳ Γεννήσει σου. Αὐτὴν ἑορτάζει καὶ ὁ λαός σου, ἐνοχῆς τῶν πταισμάτων, λυτρωθεὶς ἐν τῷ κράζειν σοι· Ἡ στεῖρα τίκτει τὴν Θεοτόκον, καὶ τροφὸν τῆς ζωῆς ἡμῶν.
Μεγαλυνάριον.
Σήμερον γεννᾶται περιφανῶς, ἐξ ἐπαγγελίας, ἡ Θεόνυμφος Μαριάμ, ἡ προορισθεῖσα, τῷ Λόγῳ πρὸς αἰώνων· ὑμνήσωμεν οὖν πάντες ταύτης τὴν γέννησιν.

ΣΥΝΑΞΑΡΙΣΤΗΣ


Ἁγιολόγιον - Σεπτέμβριος 3


Ὁ Ἅγιος Ἄνθιμος Ἱερομάρτυρας ἐπίσκοπος Νικομήδειας
Ἔζησε στὰ τέλη τοῦ 3ου αἰῶνα μ.Χ. καὶ πατρίδα του ἦταν ἡ Νικομήδεια. Ἀπὸ μικρὸς διακρίθηκε γιὰ τὸν εὐσεβῆ ζῆλο του πρὸς τὰ θεῖα. Ὅταν ἐνηλικιώθηκε, ἡ ζωή του ἦταν ὑπόδειγμα σωφροσύνης καὶ ἀγάπης. Ἐπειδὴ πλούσια κατεῖχε τὸ θησαυρὸ τῶν θείων ἀληθειῶν, ἡ θερμή του διδασκαλία, ἐμπνεόμενη ἀπὸ ἀποστολικὸ ζῆλο, ἔβρισκε σχεδὸν πάντα ἀνταπόκριση στὶς ψυχὲς τῶν πιστῶν. Ἡ πνευματικὴ ἱκανότητα τοῦ Ἀνθίμου ὤθησε τοὺς χριστιανοὺς τῆς Νικομήδειας καὶ τὸν ἔπεισαν νὰ γίνει ἱερέας καὶ ἀργότερα ἐπίσκοπός τους. Ὅταν, ὅμως, ἔγινε ὁ διωγμὸς ἐπὶ Διοκλητιανοῦ, τὸν κυνήγησαν καὶ τὸν συνέλαβαν. Ὁ Διοκλητιανὸς τοῦ πρότεινε νὰ θυσιάσει στοὺς Θεοὺς γιὰ νὰ κερδίσει τὴν ζωή του, ἀλλιῶς τὸν περίμεναν φρικτὰ βασανιστήρια, καὶ τοῦ ἔδειξε τὸ ὄργανα ποὺ θὰ τὸν βασάνιζαν. Ὁ Ἄνθιμος εἶπε:«Γιατί μου τὰ δείχνεις; γιὰ νὰ μὲ φοβίσεις; Αὐτὰ ἂς τὰ φοβοῦνται ἐκεῖνοι, γιὰ τοὺς ὁποίους ἡ παροῦσα ζωὴ εἶναι μόνο ἡδονὴ καὶ τὴν στέρησή της θεωροῦν μεγάλη ἀπώλεια. Ἀλλὰ σὲ μένα, ὅπως καὶ σὲ κάθε χριστιανό, αὐτὰ δὲν ἀσκοῦν καμιὰ γοητεία. Τὸ σῶμα μου εἶναι πρόσκαιρο καὶ εὐτελές, ποὺ μόνη ἀξία ἔχει, ὅταν ἁγιασθεῖ διὰ τοῦ Χριστοῦ καὶ δοθεῖ εἰς τὴν κατὰ Χριστὸν ζωή. Ἑπομένως, τιμωρίες καὶ βάσανα εἶναι γιὰ μένα πιὸ ποθητὰ ἀπὸ τοῦ νὰ ἀρνηθῶ τὸ Σωτῆρα μου». Τότε, ἀφοῦ τὸν βασάνισαν φρικτά, τελικὰ τὸν ἀποκεφάλισαν.

Ὁ Ὅσιος Θεόκτιστος συνασκητὴς τοῦ Μεγάλου Εὐθυμίου
Ὁ Ὅσιος καὶ μέγας αὐτὸς ἀσκητής, ἀποσύρθηκε ἀπὸ τὸν κόσμο καὶ κατέφυγε ἕξι μίλια ἀπὸ τὰ Ἱεροσόλυμα, ὅπου βρίσκεται ἡ Λαύρα Φάρα. Ἐκεῖ κλείστηκε σ᾿ ἕνα κελὶ καὶ ἐπιδόθηκε σὲ αὐστηρότατους ἀσκητικοὺς ἀγῶνες. Στὰ χρόνια αὐτά, ἐγκαταστάθηκε σ᾿ ἕνα γειτονικὸ κελὶ τῆς Λαύρας αὐτῆς καὶ ὁ μέγας Εὐθύμιος. Ὁ κοινὸς πόθος τῆς ἄσκησης συνέδεσε στενὰ τοὺς δυὸ διάσημους ἀσκητές, οἱ ὁποῖοι μετὰ τὴν ἀπόδοση τῆς γιορτῆς τῶν Φώτων πήγαιναν μακρύτερα μέσα στὴν ἔρημο, γιὰ αὐστηρότερη ἄσκηση. Ἐπέστρεφαν στὴ Λαύρα, τὴν Κυριακὴ τῶν Βαΐων. Μετὰ τὸ πέμπτο ἔτος, ἀποσύρθηκαν ὁριστικὰ στὴν ἔρημο μέσα σὲ μία σπηλιά. Ἡ φήμη ὅμως τῆς ἀρετῆς τους, ἔφερε κοντά τους πολλοὺς μαθητὲς καὶ ἔτσι δημιουργήθηκε κοινόβιο, ποὺ μέχρι τέλους τῆς ζωῆς του προϊστάμενος ἦταν ὁ Θεόκτιστος. Μὲ τὴν μεγάλη ὑπόληψη καὶ ἀγάπη τῶν συνανθρώπων του, ὁ Ὅσιος Θεόκτιστος πέθανε σὲ βαθιὰ γεράματα τὸ 451 μ.Χ. Στὴν κηδεία του πρωτοστάτησαν ὁ Πατριάρχης Ἱεροσολύμων Ἀναστάσιος καὶ ὁ μέγας Εὐθύμιος, ποὺ τότε ἦταν 90 ἐτῶν.

Ὁ Ἅγιος Ζήνων
Ἀφοῦ τὸν ἔριξαν μέσα σ᾿ ἕνα καζάνι μὲ βραστὸ μολύβι, ἀπεβίωσε μαρτυρικά.

Ἡ Ἁγία Βασίλισσα
Ὑπῆρξε τὸ καύχημα τῆς Ἐκκλησίας τῆς Νικομήδειας, κατὰ τὸν διωγμὸ τῶν Χριστιανῶν ἐπὶ Διοκλητιανοῦ. Καταγγέλθηκε σὰν χριστιανή, ποὺ ἀποσποῦσε νεαρὲς εἰδωλολάτρισσες ἀπὸ τὴν πολυθεΐα καὶ ὁδηγήθηκε μπροστὰ στὸν ἡγεμόνα Ἀλέξανδρο. Ἐκεῖ ἡ Βασίλισσα ὁμολόγησε χωρὶς κανένα δισταγμό, ὅτι εἶναι χριστιανὴ καὶ λατρεύει τὸν Ἕνα καὶ ἀληθινὸ Θεό. Μαστιγώθηκε σκληρὰ καὶ στὴ συνέχεια ὁ ἡγεμόνας διέταξε καὶ τὴν ἔριξαν μέσα στὴ φωτιά. Ἀλλὰ μὲ θαυματουργικὸ τρόπο ἡ Βασίλισσα, βγῆκε ἀπὸ τὴν φωτιὰ ἄθικτη. Οἱ εἰδωλολάτρες, θεώρησαν πὼς αὐτὸ ἦταν μαγικὴ ἐνέργεια καὶ ἔτσι τὴν ἔριξαν γιὰ τροφὴ σὲ δυὸ πεινασμένα λιοντάρια. Ἡ Βασίλισσα ὅμως, διὰ τῆς προσευχῆς πρὸς τὸν Θεό, ἔκανε τὰ δυὸ λιοντάρια νὰ σταθοῦν σὰν ἥμερα ἀρνιὰ μπροστά της. Τότε ἔγινε καὶ τὸ μεγαλύτερο θαῦμα. Ἄνοιξαν τὰ πνευματικὰ μάτια τοῦ ἡγεμόνα Ἀλεξάνδρου καὶ ἔπεσε μετανοημένος στὰ πόδια τῆς Βασίλισσας καὶ ζήτησε ἀπ᾿ αὐτὴν νὰ τὸν κατηχήσει στὴ χριστιανικὴ πίστη. Ἡ Βασίλισσα, χαρὰ γεμάτη, τὸν παρέπεμψε στὸν ἐπίσκοπο Νικομήδειας Ἀντώνιο, ὁ ὁποῖος κατήχησε καὶ βάπτισε τὸν Ἀλέξανδρο χριστιανό. Εὐτυχισμένος πλέον ὁ Ἀλέξανδρος, ζήτησε διὰ τῆς προσευχῆς ἀπὸ τὸν Θεὸ νὰ τὸν πάρει ὅσο γίνεται σύντομα κοντά Του, καὶ ἡ δέησή του εἰσακούστηκε. Μετὰ ἀπὸ λίγο καιρό, ὁ Κύριος δέχτηκε καὶ τὴν ψυχὴ τῆς Βασίλισσας. Τὸ δὲ τίμιο λείψανό της, τάφηκε ἀπὸ τὸν ἐπίσκοπο Ἀντώνιο, κοντὰ σὲ μία πέτρα, ἀπὸ τὴν ὁποία ἄλλοτε, μετὰ ἀπὸ προσευχή της, εἶχε ἀναβλύσει νερό.

Ὁ Ἅγιος Χαρίτων
Μαρτύρησε, ἀφοῦ τὸν ἔριξαν μέσα σὲ λάκκο μὲ βραστὸ ἀσβέστη.

Ὁ Ἅγιος Ἀρχοντίων
Μαρτύρησε διὰ λιμοῦ (ὀνομασία κάποιου θηρίου).

Ὁ Ἅγιος βασιλιᾶς Κωνσταντῖνος ὁ Νέος «ἐν τοῖς Ἁγίοις Ἀποστόλοις»
Αὐτὸς φαίνεται, ὅτι εἶναι ὁ τέταρτος γιὸς τοῦ βασιλιᾶ Ἡρακλείου, ποὺ βασίλευσε τὸ ἔτος 641 καὶ ὁ ὁποῖος, ἀπὸ ἄλλους μὲν καλεῖται Κωνσταντῖνος Ἡράκλειος, ἀπὸ ἄλλους δέ, Κωνσταντῖνος ὁ νέος. Αὐτὸς ἦταν πολὺ πιστὸς βασιλιὰς καὶ βασίλευσε ἕξι μῆνες. Κατὰ τὸν Μελέτιο, ὁ βασιλιὰς αὐτὸς δηλητηριάστηκε.

Ὁ Ἅγιος Ἀριστίων Ἱερομάρτυρας ἐπίσκοπος Ἀλεξανδρείας
Ἔγεννηθη κατὰ τὰς ἀρχὰς τοῦ 2ου αἰῶνος μ.Χ., εἰς τὴν ἐπαρχίαν τῆς Συρίας Ἀπάμεια. Ἠλκύθη εἰς τὴν ἀληθινή του Χριστοῦ πίστιν ὑπὸ τοῦ μάρτυρος Ἀντωνίου (+ 9 Νοεμβρίου). Εἰς ἡλικίαν μόλις 10 ἐτῶν ὁ Ἀντώνιος ὡδήγησε τὸν Ἀριστιωνα εἰς τὴν Χριστιανικὴν πίστιν. Ὡς ἐνάρετος καὶ πνευματοφόρος ἀνὴρ, ἐκλεγεὶς ὑπὸ τοῦ λαοῦ τῆς Ἀλεξανδρείας τῆς μικρῆς, εἰς Κιλικίαν τῆς Μ. Ἀσίας (παρὰ τὴν πόλιν Ἰσσόν), ἐγένετο ὁ δεύτερος ἐπίσκοπός της. Ὡς ποιμενάρχης ὁ Ἅγιος ἐποίμανε θεαρέστως τὸ ἐμπιστευθὲν ὑπὸ τοῦ Θεοῦ ποίμνιό του. Ἐδίδασκε μετὰ παρρησίας μεγάλης καὶ ἐκήρυττε τὴν τοῦ Κυρίου ἐν Σαρκὶ ἐπιδημίαν καὶ τὴν αἰώνιαν αὐτοῦ Βασιλείαν, ὥσπερ καὶ τὴν μακαριότητα καὶ τὴν χαρὰν τῆς Βασιλείας τῶν Οὐρανῶν. Πολλοὺς ἐθνικοὺς ἔπειθεν, ὅπως ἀπαρνηθῶσι τὴν πλάνη τους καὶ ἀκολουθῶσι τὴν ἀληθινὴν τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ πίστιν, οὓς καὶ ἐβάπτιζεν. Ἡ δρᾶσις του αὐτὴ δὲν ἤρεσε εἰς τὸν Ρωμαῖον Ἔπαρχον τῆς περιοχῆς, ὅστις καὶ διέταξεν νὰ συλληφθῇ καὶ νὰ ριφθῇ εἰς τὸ πῦρ. Παραχρῆμα οἱ στρατιῶτες αὐτοῦ, ἤναψαν μεγάλην κάμινον καὶ ἔρριψαν ἐντὸς αὐτῆς τὸν μάρτυρα τοῦ Χριστοῦ. Ἐντὸς τῆς καμίνου ὁ Ἀριστίων, ὑμνῶν καὶ δοξάζων τὸν Θεόν, ἔλαβεν μακάριον καὶ ἐπίζηλον τέλος.

Ἡ Ὁσία Φοίβη ἡ διακόνισσα
Ἡ μνήμη της ἀναφέρεται ἐπιγραμματικὰ στὸ «Μικρὸν Εὐχολόγιον ἢ Ἁγιασματάριον» ἔκδοση Ἀποστολικῆς Διακονίας 1956, χωρὶς ἄλλες πληροφορίες. Πουθενὰ ἄλλου δὲν ἀναφέρεται ἡ μνήμη της αὐτὴν τὴν ἡμέρα.

Ὁ Ἅγιος Πολύδωρος ὁ Νεομάρτυρας ἀπὸ τὴν Λευκωσία
Κύπριος ἀπὸ τὴν Λευκωσία ὁ νεομάρτυρας Πολύδωρος, ἀνατράφηκε ἀπὸ γονεῖς εὐσεβεῖς, τὸν Λουκᾶ προσκυνητὴ καὶ τὴν Λουρδανοῦ. Ἔμαθε τὰ ἱερὰ γράμματα καὶ ταξίδεψε (;) στὴν Αἴγυπτο καὶ σ᾿ ἄλλες χῶρες, κάνοντας τὸ ἐπάγγελμα τοῦ πραματευτῆ. Ὅταν τὸ 1793 βρισκόταν στὴν Αἴγυπτο, προσλήφθηκε γραμματέας ἀπὸ ἕναν ἀρνησίχριστο Ζακυνθηνό. Καὶ σὲ κάποια διασκέδαση μαζί του, μέθυσε καὶ ἀρνήθηκε τὸν Χριστό. Ὅταν ὅμως συνῆλθε μετανόησε πικρά, πῆγε στὴ Βηρυτὸ καὶ ἐξομολογήθηκε στὸν ἐκεῖ Ἀρχιερέα. Κατόπιν ἀποσύρθηκε στὸ Μοναστήρι τοῦ ὄρους τοῦ Λιβάνου, ὅπου ξεκουράστηκε κατὰ τὴν Μεγάλη Τεσσαρακοστή. Κατόπιν ἀναχώρησε στὴν Πτολεμαΐδα (Ἄκρι), ὅπου ἀνακοίνωσε στὸν ἐκεῖ Ἀρχιερέα τὸν πόθο του νὰ μαρτυρήσει. Μὲ τὴν προτροπὴ τοῦ Ἀρχιερέα ἀναχώρησε στὴν Αἴγυπτο, ἀλλὰ λόγω θαλασσοταραχῆς προσάραξε στὴ Γιάφα. Ἀπὸ ἐκεῖ πῆγε στὴ Χῖο (13-6-1793) καὶ ἔπειτα στὴ Σμύρνη, γιὰ νὰ ἐπιστρέψει ἔπειτα πάλι στὴ Χῖο. Τελικὰ ἔφτασε στὴ Νέα Ἔφεσο, ὅπου μπροστὰ στὸν Μουφτὴ ὁμολόγησε τὸν Χριστὸ καὶ μετὰ ἀπὸ ἄγρια βασανιστήρια τὸν ἀπαγχόνισαν. Ἦταν ἡμέρα Κυριακὴ 3-9-1794. Τὸ λείψανο τοῦ νεομάρτυρα ἐνταφιάστηκε κοντὰ στοὺς τάφους τῶν Ἀρμενίων. Σήμερα ἡ κάρα τοῦ Ἁγίου φυλάσσεται στὸ Ναὸ τῆς Ἁγίας Αἰκατερίνης Πλάκας στὴν Ἀθήνα.

Ἀνακομιδὴ Ἱερῶν Λειψάνων Ἁγίου Νεκταρίου Αἰγίνης (1953)

Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης τοῦ Ρωστώφ (Ρῶσος)
Διὰ Χριστὸν σαλός.

Ὁ Ἅγιος Πέτρος τοῦ Οὐγγλίς, Ἱερεὺς (Ρῶσος)
Διὰ Χριστὸν σαλός.