Η γέννηση του Χριστού και η αναγέννηση του ανθρώπου.



Σήμερον γεννάται εκ Παρθένουο δρακί την πάσα έχων κτίσιν.
Ράκη, καθάπερ βροτός, σπαργανούται
ο τη ουσία αναφής
Υμνωδία Χριστουγέννων

του Νικήτα Καυκιού

Ο Θεός, ο προαιώνιος, ο πατέρας των πάντων, ο άϋλος, άκτιστος και ασώματος, γεννάται σε σπήλαιο. Ο νοητός ήλιος της δικαιοσύνης, το φως των εσκοτισμένων, χωρείται στην φάτνη. Ο υπεράγνωστος, απρόσιτος στην ουσία, ασύλληπτος από το νου και αχώρητος μέσα στο σύμπαν, σπαργανώνεται με ράκη σαν θνητός. Αυτός που έβρεξε το μάννα στην έρημο, τρέφεται με μητρικό γάλα (1). Ο άναρχος, άρχεται. Ο άσαρκος Λόγος, σαρκώνεται. Ταπεινώνει αταπεινώτως, το αταπείνωτο ύψος του και συγκαταβαίνει με τρόπο άφραστο και ακατάληπτο. Ενώ είναι τέλειος Θεός, γίνεται τέλειος άνθρωπος και πραγματώνει το μέγιστο μυστηριακό και σωτήριο έργο όλων των αιώνων. Διότι τίποτε δεν είναι μεγαλύτερο από το να γίνει ο Θεός άνθρωπος (2) Η ασύλληπτη και απερινόητη αγάπη του θεού για το πλάσμα του τον οδηγεί στο θαύμα των θαυμάτων, στο μυστήριο των μυστηρίων. Την απαθή σμίκρυνση του απείρου μεγαλείου της δόξης Του. Την άφατο κένωση της αφαντάστου παντοδυναμίας Του.
Ο νους διαρρηγνύεται, στην προσπάθεια του να συλλάβει το απερίνοητο. Η ύπαρξη εισάγεται στην θεία τρέλα της πίστεως. Οι ουρανοί συναντούν την γη. Το άπειρο εισχωρεί στο πεπερασμένο. Η ταπεινή φάτνη μεγαλύνει την Χριστιανική ομολογία. Αποκαλύπτει την μωρία, την πτωχεία του πνεύματος και το μεγαλείο της Εκκλησίας. Ο νηπιάσας θεός, διαλύει τις αιχμές του ορθολογισμού και ανοίγει τον δρόμο της σοφής αγνωσίας και της άσοφης γνώσης. Ο Θεός μεταλαμβάνει την ανθρώπινη σάρκα. Ενώνεται με το σώμα. Το προσλαμβάνει και το Θεοποιεί. Το ανασταίνει και το αθανατοποιεί. Κατεβαίνει από τον ουρανό και ανοίγει την δυνατότητα κοινωνίας ουρανού και γης ενώσεως Θεού και ανθρώπου.
Αυτή η απέραντη αγάπη, της εθελούσιας συγκαταβάσεως, της απείρου αυτοπτωχεύσεως, γίνεται πνευματική μάχαιρα που διαχωρίζει τη σωτηρία από την απώλεια. Η υπαρξιακή μας τοποθέτηση απέναντι στα Χριστούγεννα είναι ζήτημα αιώνιας ζωής ή αιωνίου θανάτου. Ή αποδεχόμαστε τη σωτηριολογική δύναμη της θείας ενσάρκωσης ή παραδιδόμαστε στην έρημο του μηδενός και προγευόμαστε την κόλαση. Η πηγή της ζωής είναι ο Χριστός. Η προοπτική του ανθρώπου είναι να γίνει κατοικητήριο του Αγίου Πνεύματος. Καλούμε τον Χριστό να αγιάσει την ψυχή και το σώμα, το νου και την καρδιά, τους νεφρούς και τα σπλάχνα.
- Όπως καταδέχτηκες Κύριε να ανακλιθείς στη φάτνη των αλόγων, έτσι δέξου να εισέλθεις στην φάτνη της αλόγου μου ψυχής και στο εσπιλωμένο μου σώμα (3). ’γνιζε, κάθαρε, ρύθμιζε, κάλλυνε, συνέτιζε και φώτιζε μας για τον αγιασμό, την ίαση, τον φωτισμό, την νέκρωση των παθών, την ειρήνη των ψυχικών μας δυνάμεων, την πλησμονή σοφίας, χαράς και ευφροσύνης (4).
Ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός, δωρίζεται καθημερινά στα παιδιά Του, με τη Θεία Μετάληψη. Προσφέρεται, πάντοτε ολόκληρος χωρίς να δαπανάται ποτέ. Η φωτιά της Θεότητος, ο Αναστημένος Χριστός, μας προσκαλεί σε αδιάλειπτη συνουσία. Έρχεται ολόκληρος μέσα μας. Ζει μέσα μας. Ποτίζει την καρδιά μας με την Παρουσία Του. Διεισδύει στα μύχια των κυττάρων μας και μας χαρίζει τη δυνατότητα να γίνουμε κατά χάριν Θεάνθρωποι. Ζούμε μέσα στο Χριστό. Ζούμε από τον Χριστό. Ζούμε για τον Χριστό. Τα πάντα αναφέρονται, σε Εκείνον. Μιλάμε, εργαζόμαστε, τρώμε, κοιμόμαστε, αγαπάμε μέσα στο ’γιο Πνεύμα Του. Αυτόν επιθυμούμε, Αυτόν αναπνέουμε, Αυτόν γευόμαστε. Μέσα σε όλα και πάντοτε.
Το γεγονός της Θείας ενανθρωπήσεως είναι συνταρακτικό. Η πρόκληση είναι ακαταμάχητη. Πώς μπορούμε να αφήσουμε αναξιοποίητη την δυνατότητα της προσωπικής μας τελειώσεως; Πώς να παραμείνουμε αμπαρωμένοι, μεσ' το μίζερο καβούκι της ατομικής μας αθλιότητας;
Ο νους παρέλυσε από τον πληθωρισμό των πολιτικών σλόγκαν, την παγωνιά των κουρδισμένων ιδεολογιών και τον όγκο των διαφημιστικών εκβιασμών. Οι καρδιές βάρυναν από την αφόρητη ελαφρότητα των εφήμερων συγκινήσεων. Κατέληξε ο άνθρωπος κουφός, να σπρώχνει ανεπίγνωστα το πτώμα της απροσμέτρητης λήθης του.
Με τη γέννηση του Χριστού ο παράδεισος ανοίχθηκε, η πλάνη απελάθηκε η αλήθεια επανήλθε. Η πολιτεία των άνω φυτεύθηκε στην γη. Οι άγγελοι κοινωνούν με τους ανθρώπους. Οι άνθρωποι διαλέγονται άφοβα με τους Αγγέλους. Τα πάντα αναμίχθηκαν. Ήλθε στη γη ενώ είναι ολόκληρος στον ουρανό, ενώ είναι ολόκληρος στον ουρανό είναι όλος πάνω στην γη (5). Οι ουρανοί λύγισαν. Ο παλαιός των ημερών έγινε παιδίον. Τα σύμπαντα αγάλλονται, από την «απροσδόκητη» είσοδο, του Ανάρχου Θεού στον ιστορικό γίγνεσθαι. Γεννάται ασπόρως από την παρθένο, αυτός που γεννήθηκε αρρεύστως από τον Πατέρα πριν από τους αιώνες. Μυστήριο ξένο. Ουρανός το σπήλαιο. Θρόνος χερουβικός η Παρθένος. Η φάτνη χωρίον του αχωρήτου. Σήμερον βλαστάνει το άνθος της αφθασίας, ο καρπός της ζωής. Σήμερον ο Χριστός εν Βηθλεέμ γεννάται εκ Παρθένου. Σήμερον ο ’ναρχος άρχεται και ο Λόγος σαρκούται. Δόξα εν υψίστοις Θεώ και επί γης ειρήνη εν ανθρώποις ευδοκία.(6)


ΑΓΙΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ




Με μεγάλη λαμπρότητα τιμούν οι κάτοικοι της Αργολίδας τον ιερομάρτυρα
Άγιο Ελευθέριο .Πιο συγκεκριμένα στο δημοτικό διαμέρισμα Πυργέλας  του
δήμου Άργους  Μυκηνών ,εορτάζει ο κοιμητιριακός ναός που είναι
αφιερωμένος στον Άγιο Ελευθέριο . Τον πανηγυρικό εσπερινό τέλεσε ο
θεοφιλέστατος επίσκοπος Επιδαύρου κ. Καλλίνικος πλαισιωμένος από
ιερείς από Την επαρχία  Άργους και  Ναυπλίας. Στο τέλος του
αρχιερατικού εσπερινού ο θεοφιλέστατος μίλησε για την ζωή και το έργο
του Αγίου Ελευθερίου. Εόρταζε την μνήμη του Αγίου και ο ιερός ναός στο
Ναύπλιο που είναι αφιερωμένος στον Άγιο , στην περιοχή Αγίας Μονής
.Πρόκειται για ένα πανέμορφο εξωκλήσι με θέα τον απέραντο ελαιώνα του
Ναυπλίου αλλά και το θρυλικό  κάστρο του  Παλαμηδίου. Ο ναός αυτός
ανήκει στην οικογένεια του Κων/νου Κουλιόπουλου από την Αρκαδία και το
χωριό Σάγκα. Σύμφωνα λοιπόν με αυτή την παράδοση η οικογένεια του κ.
Κουλιόπουλου αγόρασε το τεράστιο κτήμα στην περιοχή περίπου 140
στρεμμάτων μαζί και το εκκλησάκι ,που σύμφωνα με μαρτυρίες παλιών
κατοίκων της περιοχής εόρταζε της Αγίας Μαρίνας ,λένε πως η Αγία
εμφανίζονταν γύρω από την εκκλησία πολύ συχνά, μάλιστα στο ναό υπήρχε
και μία εικόνα της Αγίας από την εποχή εκείνη, περίπου το
1897,κατόπιν η εκκλησία ανακαινίστηκε και αφιερώθηκε στον Άγιο
Ελευθέριο ,άγνωστο γιατί. Πάντως το εκκλησάκι αυτό προϋπήρχε  και πριν
το 1897,μάλιστα προφορικές μαρτυρίες το θέλουν να άνηκε πολύ παλιά
στο βυζαντινό μοναστήρι της Αγίας Μονής  που είναι λίγο πιο κάτω.Τον
πανηγυρικό εσπερινό τέλεσε ο ιερέας πατέρας Ελευθέριος.

Η ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΣΠΥΡΙΔΩΝΑ ΣΤΟ ΝΑΥΠΛΙΟ


Όλως ιδιαίτερος εορτάστηκε η μνήμη του Επισκόπου Τριμυθούντος Αγίου Σπυρίδωνος στον ιστορικό ιερό ναό του Αγίου  στην παλιά πόλη του Ναυπλίου . Τον πανηγυρικό εσπερινό τέλεσε ο θεοφιλέστατος επίσκοπος Επιδαύρου κ. Καλλίνικος ,παρόντος και του μητροπολίτη Αργολίδος κ.κ. Ιακώβου. Στο τέλος του αρχιερατικού εσπερινού ο θεοφιλέστατος κήρυξε τον θείο λόγο. Ο ιερός ναός του Αγίου Σπυρίδωνος είναι χτισμένος κατά την περίοδο της πρώτης ενετοκρατίας, στο Ναύπλιο αλλά μετά από τον βομβαρδισμό της πόλης από τους Ενετούς  το 1686 και  κατά την πρώτη τουρκοκρατία της πόλης, ο ναός έπαθε μεγάλες ζημιές μαζί με άλλους σαράντα ναούς ,έτσι το 1702 ο ναός κτίσθηκε πάλι από την αρχή ,με έξοδα της αδελφότητας των ορθοδόξων Ελλήνων του Ναυπλίου ,το μαρτυρά αυτό και επιγραφή που βρίσκεται έξω από τον ναό και γράφει ‘’ανιδρύθη εκ θεμελίων’’. Στον ιστορικό αυτό ναό στις 14 Σεπτεμβρίου  του 1831,πέφτει νεκρός από τα βόλια των Μαυρομιχαλέων ,ο πρώτος κυβερνήτης της ελεύθερης Ελλάδος, Ιωάννης Καποδίστριας ,την ώρα που πήγαινε να εκκλησιαστεί ,ήταν ημέρα Κυριακή.
Ο Άγιος Σπυρίδων γεννήθηκε περί το 270 μ.Χ. στο χωριό Άσσια της Κύπρου. Στα νεανικά του χρόνια ζούσε ως ένας απλός αλλά πολύ ενάρετος βοσκός. Παντρεύτηκε και απόκτησε μια κόρη, την Ειρήνη. Μετά τη χηρεία του ασπάσθηκε το μοναχικό βίο, μελέτησε πολύ, απόκτησε μεγάλη σοφία και χάρη στις θρησκευτικές του αρετές, πολύ σύντομα έγινε Επίσκοπος της Τριμυθούντας. Έλαβε μέρος στην Α' Οικουμενική Σύνοδο το 325, όπου και θαυματούργησε. Κοιμήθηκε το 348 μ.Χ.
Το λείψανό του, που διατηρήθηκε ακέραιο μετά την ταφή και ανέδιδε ευώδεις αναθυμιάσεις, αρχικά διατηρήθηκε σε εκκλησία της πατρίδας του. Μετά την κατάληψη της Κύπρου από τους Άραβες, μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη, το 691. Τρία χρόνια μετά την άλωση της Πόλης, ο ιερέας Γεώργιος Καλοχαιρέτης μετέφερε το λείψανο, μαζί μ' εκείνο της Αγίας Θεοδώρας της Αυγούστας, σ' ένα χωριό κοντά στην Άρτα και στη συνέχεια για μεγαλύτερη ασφάλεια μεταφέρθηκαν στην Κέρκυρα.
Αν υπάρχει κάτι με το οποίο η Κέρκυρα είναι έκτοτε αναπόσπαστα δεμένη μέσα στη νεότερη ιστορική της πορεία, σίγουρα είναι ο προστάτης και πολιούχος της Άγιος Σπυρίδων. Η λατρεία των Κερκυραίων στον θαυματουργό τους Άγιο δεν είναι απλά ένα οποιοδήποτε θρησκευτικό συναίσθημα, είναι η αγάπη, η ελπίδα και η παρηγοριά τους.






Χριστούγεννα στους Αγίους Τόπους

ΝΑΥΠΛΙΟ ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΗΚΕ ΤΟ 4ο ΣΚΑΚΙΣΤΙΚΟ ΤΟΥΡΝΟΥΑ ΡΑΠΙΝΤ

ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΝΑΥΠΛΙΟΥ



Με κάθε μεγαλοπρέπεια εορτάζει το λιμενικό της πόλης Ναυπλίου  τον προστάτη του Άγιο  Νικόλαο στην ομώνυμη εκκλησία στο λιμάνι της πόλης . Πρόκειται για έναν μεγαλοπρεπή ναό που οικοδομήθηκε το 1713 από τον προβλέπτη  του ενετικού στόλου , τον Αυγουστίνο Σαγρέδο ,όπως μαρτυρά και η επιγραφή στην είσοδο του ναού .Βάση διαφόρων στοιχείων από την απογραφή που έκαναν οι Ενετοί το 1696,υπήρχαν τρεις εκκλησίες αφιερωμένες στον Άγιο Νικόλαο ,πιθανόν όταν καταστράφηκαν από τον πόλεμο των Ενετών με τους Τούρκους για την διεκδίκηση της πόλης του Ναυπλίου η εκκλησία του Αγίου Νικολάου ξαναφτιάχτηκε και πάλι  από τον Σαγρέδο εκεί που είναι μέχρι και σήμερα. Ο ναός είναι τρισυπόστατος ,αφιερωμένος στον Άγιο Νικόλαο στους Αγίους Αποστόλους και στους τρείς Ιεράρχες . Το τέμπλο του και ο άμβωνας του έχουν κατασκευαστή στην Βενετία ,ενώ ο πολυέλαιος του στην Ρωσία .Στον πανηγυρικό εσπερινό χοροστάτησε ο Μητροπολίτης Αργολίδας κκ. Ιάκωβος πλαισιωμένος από τους ιερείς της πόλεως. Μετά το θείο κήρυγμα από τον  Δεσπότη ακολούθησε η λιτάνευση της θαυματουργής εικόνας του Αγίου ,καθώς και το τεμάχιο του ιερού λειψάνου του ,που φυλάσσεται στον ιερό  ναό. Παρών  οι στρατιωτικές και τοπικές αρχές της πόλεως ,πλήθος κόσμου καθώς και ο βουλευτής Αργολίδας με την ΝΔ  Γ. Αδριανός. Να σημειωθεί πως σε δύο χρόνια ο ναός κλείνει 300 χρόνια συνεχούς λειτουργίας.







Η ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΒΑΡΒΑΡΑΣ ΣΤΟ ΝΑΥΠΛΙΟ






Η ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΒΑΡΒΑΡΑΣ ΣΤΟ ΝΑΥΠΛΙΟ
Όλως ιδιαίτερος εορτάστηκε η μνήμη της μεγαλομάρτυρας  Αγίας Βαρβάρας στον ιστορικό ιερό ναό του Αγίου Σπυρίδωνος  στην παλιά πόλη του Ναυπλίου . Στο ναό φυλάσσεται  η θαυματουργή εικόνα της Αγίας έργο του Αντ. Μπαρού από τις συνδρομές ευλαβών γυναικών της ενορίας  και  κατά την ιστορία  το 1928 έπεσε η  θανατηφόρα ασθένεια της πανώλης(πανούκλα), με αποτέλεσμα να πεθάνει ο κόσμος ,έτσι οι κάτοικοι αποφάσισαν  να παρακαλέσουν την Αγία Βαρβάρα λιτανεύοντας την εικόνα της σε όλη την πόλη κάνοντας δεήσεις υπέρ υγείας των κατοίκων .Πράγματι μετά από μερικές ημέρες η επιδημία πέρασε και οι κάτοικοι της πόλης σώθηκαν ,σε ανάμνηση αυτού του μεγάλου θαύματος από τότε μέχρι και σήμερα οι κάτοικοι εορτάζουν πανηγυρικά την εορτή της Αγίας Βαρβάρας ,που φιλοξενείτε στον ιερό ναό του Αγίου Σπυρίδωνα. Τον πανηγυρικό εσπερινό τέλεσε ο θεοφιλέστατος επίσκοπος Επιδαύρου κ. Καλλίνικος ,παρόντος και του μητροπολίτη Αργολίδος κ.κ. Ιακώβου. Στο τέλος του αρχιερατικού εσπερινού ακολούθησε η λιτάνευση της ιερής εικόνας σε όλη την παλιά πόλη προς ευλογία των κατοίκων της. Να σημειωθεί πως κα΄θόλη την διάρκεια του εσπερινού είχε τεθεί προς προσκύνηση τεμάχιο λειψάνου της Αγίας Βαρβάρας. Ο ιερός ναός του Αγίου Σπυρίδωνος χτισμένος κατά την περίοδο της πρώτης ενετοκρατίας στο Ναύπλιο ,αλλά μετά από τον βομβαρδισμό της πόλης από τους Ενετούς  το 1686 κατά την πρώτη τουρκοκρατία της πόλης ο ναός έπαθε μεγάλες ζημιές μαζί με άλλους σαράντα ναούς ,έτσι το 1702 ο ναός κτίσθηκε πάλι από την αρχή ,με έξοδα της αδελφότητας των ορθοδόξων Ελλήνων του Ναυπλίου ,το μαρτυρά αυτό και επιγραφή που βρίσκεται έξω από τον ναό και γράφει ‘’ανιδρύθη εκ θεμελίων’’.